Af hverju við prentum ekki nafn barnsins á merkimiðann

Í ágúst sest þú niður með tússpenna og merkir allt. Útigallann, vettlingana, sundpokann, nestisboxið. Nafn barnsins á hvern einasta hlut, því annars kemur ekkert heim.

Þetta er skynsamlegt. Það er líka það eina sem hefur staðið til boða.

En hugsaðu um hvað merkimiðinn segir.

Á leikskólatöskunni stendur nafn barnsins þíns. Kannski símanúmerið þitt líka. Taskan hangir á snaga í anddyri sem margir ganga um. Hún fer með í strætó, í sund, í búðina. Hver sem er getur lesið hana.

Sá sem les nafnið veit nafnið. Hann getur ávarpað barnið þitt með því.

Þetta er ekki saga um hættu á hverju götuhorni. Flestir sem lesa nafnið gera ekkert við það. En ráðleggingin hefur lengi verið sú sama: ekki hafa nafn barnsins sýnilegt utan á því sem það ber.

https://island.is/s/personuvernd/born-og-personuvernd-2

Vandinn er augljós. Fylgir þú ráðinu þá týnist hluturinn og enginn veit hver á hann.

Svo þú velur. Annaðhvort ratar taskan heim eða nafnið er falið. Þú færð ekki hvort tveggja.

Þess vegna prentum við kóða

Nafnamiðar prenta nafn barnsins á bangsann. Við prentum kóða.

Á Retra-merkimiðanum stendur stutt runa af stöfum. Hún segir ekkert. Hún þýðir ekkert fyrir þann sem les hana á snaga í anddyri.

Sá sem finnur hlutinn skannar kóðann með myndavélinni í símanum og skrifar þér skilaboð. Þú færð tölvupóst strax.

Hann sér ekki nafn barnsins. Hann sér ekki netfangið þitt. Hann sér ekki símanúmerið. Við spyrjum aldrei um nafn barnsins, svo við getum ekki gefið það upp.

Viljir þú samt hafa nafnið prentað á miðann þá gerum við það. Sumir vilja það og það er þitt val. En sjálfgefið er kóði.

Hvað þetta þýðir ekki

Retra veit ekki hvar hluturinn er. Þetta er ekki rakningarbúnaður og verður aldrei. Ef enginn finnur útigallann þá gerist ekkert.

Það sem Retra gerir er að láta þann sem finnur hlutinn ná í þig. Flest sem týnist er ekki stolið. Það liggur í kassa í anddyri og enginn veit hver á það.